Είσοδος χωρίς αναμονή διαθέσιμη Τι να δείτε στο Moorish Castle στη Σίντρα
Ένας αναλυτικός οδηγός σημείο προς σημείο για τον περίπατο στα τείχη, τον Βασιλικό Πύργο, τη δεξαμενή, το παρεκκλήσι του São Pedro de Canaferrim και τον αρχαιολογικό οικισμό εντός των τειχών.
Το Castelo dos Mouros από τον δρόμο δείχνει παραπλανητικά απλό — μια γραμμή από πέτρινες επάλξεις πάνω από την πόλη της Σίντρα — αλλά μέσα στα τείχη υπάρχουν πέντε ξεχωριστά αξιοθέατα, το καθένα από διαφορετικό αιώνα, και οι επισκέπτες που φτάνουν χωρίς σχέδιο συχνά χάνουν τα δύο από αυτά. Ο χώρος δεν είναι ένα κτίριο με οργανωμένη διαδρομή ξενάγησης· είναι ένα υπαίθριο αρχαιολογικό μνημείο που καλύπτει και τις δύο κορυφές της οροσειράς της Serra, με ένα τείχος μήκους 450 μέτρων να λειτουργεί ως συνδετικός άξονας. Αυτός ο οδηγός σάς ξεναγεί στα πέντε κύρια χαρακτηριστικά με τη συνιστώμενη σειρά επίσκεψης: τον περίπατο πάνω στις επάλξεις, τον Πύργο των Βασιλέων στο υψηλότερο σημείο, το μεσαιωνικό χριστιανικό παρεκκλήσι του São Pedro de Canaferrim, τη λαξευμένη στον βράχο μαυριτανική στέρνα και την αρχαιολογική ζώνη με τα θεμέλια του μεσαιωνικού χωριού. Μια σύντομη ενότητα στο τέλος καλύπτει το μικρό κέντρο ερμηνείας κοντά στην είσοδο, το οποίο οι περισσότεροι επισκέπτες προσπερνούν — αν και μάλλον δεν θα έπρεπε.
Η Περίπατος στα Τείχη των 450 Μέτρων
Το καθοριστικό χαρακτηριστικό του Κάστρου των Μαυριτανών είναι το προτείχισμά του: μια περίμετρος 450 μέτρων από αναστηλωμένες πέτρινες επάλξεις που ελίσσονται κατά μήκος των δύο γρανιτένιων κορυφών της άνω Serra de Sintra. Το τείχος όπως το βλέπετε σήμερα είναι ένα πολυεπίπεδο μνημείο — οι χαμηλότερες στρώσεις σε ορισμένα σημεία είναι εμφανώς προγενέστερες της Ρεκονκίστα, του 9ου-10ου αιώνα, το μεγαλύτερο μέρος της σωζόμενης τοιχοποιίας είναι μεταπολεμικό έργο του 12ου αιώνα με μεταγενέστερες μεσαιωνικές ενισχύσεις, ενώ οι επάλξεις και τα ανακατασκευασμένα τμήματα είναι ρομαντική αναστήλωση του 19ου αιώνα από τον βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ τη δεκαετία του 1840. Η διαδρομή είναι στην πράξη μονής κατεύθυνσης, αριστερόστροφα από την κύρια είσοδο, και ακολουθεί την κορυφή του τείχους με το στηθαίο εξωτερικά και το εσωτερικό του κάστρου να βυθίζεται στα αριστερά σας.
Αφιερώστε 60 έως 90 λεπτά για την πλήρη διαδρομή, συμπεριλαμβανομένων των στάσεων. Το τείχος ανεβαίνει και κατεβαίνει διασχίζοντας τη σέλα ανάμεσα στους δύο βράχους, με αρκετές σύντομες ανισόπεδες σκάλες από ακανόνιστο γρανίτη και μια τελική πιο απότομη ανάβαση προς τον Βασιλικό Πύργο στο υψηλότερο σημείο. Η επιφάνεια είναι εν μέρει σύγχρονη πλακόστρωση, εν μέρει αυθεντική πέτρα και εν μέρει γυαλισμένος γρανίτης που έχει λειανθεί από τη ροή των επισκεπτών — τα κλειστά παπούτσια με αντιολισθητική σόλα είναι απαραίτητα. Οι πινακίδες PSML προειδοποιούν για τα τείχη σε περίπτωση δυνατής βροχής ή ισχυρού ανέμου και ενδέχεται να κλείσουν τη διαδρομή στην κορυφή του τείχους για λόγους ασφαλείας κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Οι χαμηλότερες περιοχές παραμένουν προσβάσιμες κατά το κλείσιμο λόγω καιρικών συνθηκών.
Ο Βασιλικός Πύργος (Torre Real)
Ο Πύργος Torre Real, ή Βασιλικός Πύργος, βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του κάστρου, στη νοτιοδυτική γωνία του άνω βράχου. Είναι ο ψηλότερος από τους τέσσερις πύργους της οχυρωματικής περιμέτρου και η πρόσβαση γίνεται μέσω μιας τελευταίας, απότομης σκάλας από τον κύριο διάδρομο των τειχών. Μια μικρή πλατφόρμα θέασης στην κορυφή χωρά άνετα περίπου δεκαπέντε επισκέπτες και αποτελεί το φωτογραφικό επιστέγασμα όλης της επίσκεψης: σε μια καθαρή μέρα, το πανόραμα απλώνεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό στα δυτικά, με το Cabo da Roca ορατό στον ορίζοντα, έως τις εκβολές του Τάγου και τη Λισαβόνα στα νοτιοανατολικά, ενώ ακριβώς από κάτω στα βόρεια διακρίνονται το Εθνικό Παλάτι της Σίντρα και η πόλη, και σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου, το Παλάτι της Pena στον διπλανό λόφο.
Η θέα της Pena από τον Royal Tower είναι η πιο πολυφωτογραφημένη οπτική γωνία στη Sintra. Η σύνθεση λειτουργεί γιατί η πολύχρωμη πρόσοψη της Pena — ο κίτρινος πύργος, η κόκκινη πτέρυγα σε νεο-μανουελίνο ρυθμό — είναι προσανατολισμένη γενικά προς τα ανατολικά-νοτιοανατολικά και φωτίζεται πλήρως από τα μέσα του πρωινού έως τις πρώτες απογευματινές ώρες. Από τις 14:00 το παλάτι αρχίζει να φωτίζεται κόντρα στο φως από τη σκοπιά του Royal Tower. Η πλατφόρμα του πύργου είναι μικρή και συνωστίζεται τις ώρες αιχμής (11:00 έως 14:00 σε υψηλή σεζόν)· τα τρίποδα είναι δύσχρηστα και ανεπίσημα αποθαρρύνονται από το προσωπικό σε ώρες πολυκοσμίας. Οι επισκέπτες που δίνουν προτεραιότητα στη φωτογραφία θα πρέπει να κατευθυνθούν απευθείας στα τείχη προς τον Royal Tower κατά το άνοιγμα, πριν φτάσουν τα πλήθη του λεωφορείου 434 στην κορυφή.
Το Παρεκκλήσι του São Pedro de Canaferrim
Μέσα στα τείχη του κάστρου, σε επίπεδο δάπεδο κοντά στην κεντρική είσοδο, βρίσκεται το μικρό ρομανικό παρεκκλήσι του São Pedro de Canaferrim — η παλαιότερη σωζόμενη εκκλησία του δήμου της Σίντρα και ο πιο απτός φυσικός σύνδεσμος με τη χριστιανική κατοχή του χώρου μετά το 1147. Χτισμένο το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα, το παρεκκλήσι λειτούργησε ως η πρώτη ενοριακή εκκλησία της Σίντρα μετά τη Ρεκονκίστα, έως ότου ο πληθυσμός μετακινήθηκε χαμηλότερα στον λόφο κατά την ύστερη μεσαιωνική περίοδο. Η κατασκευή είναι από ασβεστόλιθο με τοξωτή είσοδο που στηρίζεται σε κιονοστοιχίες και διακοσμητικά κιονόκρανα· αρχαιολογικές ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1979 αποκάλυψαν μεσαιωνικούς ταφικούς τάφους εντός και πέριξ του κτιρίου, που χρονολογούνται στις αρχές του 13ου αιώνα.
Σήμερα το παρεκκλήσι στεγάζει ένα μικρό κέντρο ερμηνείας με ευρήματα από τις αρχαιολογικές εκστρατείες της PSML των δεκαετιών 2000 και 2010, συμπεριλαμβανομένων ισλαμικής περιόδου κεραμικών, αρχιτεκτονικών θραυσμάτων και ενός μερικώς ανακατασκευασμένου σιλού. Η διαδρομή από την κεντρική πύλη έως το παρεκκλήσι είναι σύντομη και σε επίπεδο δάπεδο — είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία του Κάστρου των Μαυριτανών προσβάσιμα σε επισκέπτες που δεν μπορούν να ανέβουν στα τείχη, και μια λογική παρηγορητική επίσκεψη για ένα άτομο με κινητικούς περιορισμούς σε μια ομάδα. Η φωτογράφηση επιτρέπεται εντός του παρεκκλησίου. Το παρεκκλήσι λειτουργεί συχνά ως ένα ήσυχο καταφύγιο από τα πολυσύχναστα τείχη κατά την υψηλή περίοδο.
Η Μαυριτανική Δεξαμενή
Η υδροδότηση του κάστρου σε συνθήκες πολιορκίας εξαρτιόταν από μια μεγάλη δεξαμενή λαξευμένη στον βράχο, κάτω από τον ανώτερο βράχο. Η δεξαμενή είναι ορθογώνια, 18 μέτρα μήκος επί 6 μέτρα πλάτος και 6 μέτρα ύψος, λαξευμένη απευθείας στον γρανιτένιο βράχο και επενδεδυμένη με τοιχοποιία για τη συγκράτηση του βρόχινου νερού που συλλεγόταν από τις γύρω στέγες και τα τείχη μέσω αγωγών. Είναι ένα από τα ελάχιστα χαρακτηριστικά εντός των τειχών που είναι αποδεδειγμένα μεσαιωνικό και όχι αναστήλωση του 19ου αιώνα, και δίνει την πιο ξεκάθαρη αίσθηση του πώς ζούσε πραγματικά η φρουρά: ένα φρούριο χωρίς δική του πηγή εξαρτιόταν απόλυτα από την αποθήκευση βρόχινου νερού, και η χωρητικότητα της δεξαμενής καθόριζε πόσο μπορούσε να αντέξει το κάστρο υπό πολιορκία.
Στη δεξαμενή φτάνει κανείς μέσω μιας σύντομης σκάλας που κατεβαίνει από τον περίπατο των τειχών κοντά στον Βασιλικό Πύργο. Ο εσωτερικός χώρος είναι αμυδρά φωτισμένος, δροσερός όλο τον χρόνο (μια ευπρόσδεκτη ανάπαυλα το καλοκαίρι όταν τα τείχη από πάνω εκπέμπουν καυτή ακτινοβολία) και ακουστικά εντυπωσιακός — ένα χειροκρότημα ή μια χαμηλή λέξη αντηχεί στον γυμνό γρανίτη. Ο χώρος είναι κενός επίπλων και δεν χρειάζεται πολύ χρόνο, αλλά είναι ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά σημεία ολόκληρου του μνημείου και το μόνο μέρος όπου στέκεστε μέσα σε γνήσια υφή της μαυριτανικής περιόδου. Η PSML παρέχει μια μικρή ενημερωτική πινακίδα στην είσοδο της δεξαμενής που εξηγεί τη λειτουργία της και τη γενικότερη στρατηγική διαχείρισης νερού των οχυρών στις κορυφές λόφων της αλ-Άνταλους.
Το Αρχαιολογικό Χωριό και το Κέντρο Ερμηνείας
Εντός του περιβόλου, σε ένα σχετικά επίπεδο ράφι ανάμεσα στους δύο βράχους, βρίσκεται η αρχαιολογική ζώνη: τα ανασκαμμένα θεμέλια ενός μικρού μεσαιωνικού χριστιανικού χωριού που κατείχε τον περίβολο του κάστρου από τα τέλη του 12ου έως τον 15ο αιώνα. Το χωριό πρωτοκατοικήθηκε από τους 30 αποίκους στους οποίους ο Afonso Henriques παραχώρησε προνόμια με το foral του 1154, και στη μέγιστη ακμή του φιλοξενούσε ίσως μερικές δεκάδες οικογένειες γεωργών, βοσκών και μια μικρή εβραϊκή κοινότητα σε τμήμα του περιβόλου. Τα θεμέλια που διακρίνονται σήμερα ανασκάφηκαν από την PSML και συνεργαζόμενους φορείς σε αρχαιολογικές εκστρατείες από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και μετά, με σημαντικές εργασίες να συνεχίζονται κατά τις δεκαετίες 2000 και 2010.
Το κέντρο ερμηνείας κοντά στην πύλη εισόδου είναι μικρό αλλά αξίζει δέκα λεπτά. Εκθέτει επιλεγμένα ευρήματα από τις ανασκαφές — κεραμικά ισλαμικής περιόδου και μεσαιωνικής χριστιανικής περιόδου, αρχιτεκτονικά θραύσματα, το ανακατασκευασμένο σιλό και πινακίδες που εξηγούν τη στρωματογραφία των φάσεων του 9ου αιώνα (μαυριτανική), του 12ου αιώνα (χριστιανική) και του 19ου αιώνα (ρομαντική). Η PSML παρέχει ενημερωτικές πινακίδες στα πορτογαλικά, τα αγγλικά και πολλές άλλες γλώσσες στα κύρια σημεία ενδιαφέροντος κατά μήκος της διαδρομής, αλλά το κέντρο είναι το μόνο μέρος όπου συγκεντρώνονται τα ίδια τα ευρήματα. Οι επισκέπτες που φτάνουν περιμένοντας μια ξενάγηση με ηχητικό οδηγό μερικές φορές απογοητεύονται· η ερμηνεία εδώ βασίζεται σε έντυπο υλικό και είναι αυτοκαθοδηγούμενη, κάτι που καλύπτουμε εκ των προτέρων στον πεντάλεπτο ηχητικό οδηγό που σας στέλνουμε με την κράτησή σας.
Συχνές ερωτήσεις
Υπάρχει ηχητικός οδηγός στο κάστρο;
Η PSML δεν παρέχει επίσημο ηχητικό οδηγό για το Κάστρο των Μαυριτανών, όπως κάνει για ορισμένα άλλα μνημεία. Η ερμηνεία γίνεται μέσω έντυπων πινακίδων στα κύρια σημεία ενδιαφέροντος, στα πορτογαλικά, τα αγγλικά και πολλές άλλες γλώσσες. Με κάθε κράτηση, στέλνουμε μια χειρόγραφη πεντάλεπτη ηχητική ενημέρωση που καλύπτει τις απαρχές του 8ου αιώνα, την παράδοση του 1147 και την αποκατάσταση από τον Φερδινάνδο Β'.
Πόσος χρόνος χρειάζεται για να τα δείτε όλα;
Υπολογίστε 1,5 έως 2 ώρες από την είσοδο έως την έξοδο. Αυτό καλύπτει τη βόλτα των 5-10 λεπτών από την είσοδο έως τη βάση των τειχών, 60-90 λεπτά για την πλήρη διαδρομή των τειχών, συμπεριλαμβανομένου του Βασιλικού Πύργου και μιας στάσης στο παρεκκλήσι και τη δεξαμενή, καθώς και χρόνο για το κέντρο ερμηνείας. Οι επισκέπτες που διαβάζουν κάθε πινακίδα μπορούν να φτάσουν τις 2,5 ώρες.
Ποιος είναι ο ψηλότερος πύργος;
Ο Βασιλικός Πύργος (Torre Real) είναι ο ψηλότερος από τους τέσσερις πύργους του περιβόλου των τειχών, στη νοτιοδυτική γωνία του άνω βράχου, σε υψόμετρο περίπου 471 μέτρων. Αποτελεί το φωτογραφικό επιστέγασμα της επίσκεψης και το καλύτερο σημείο θέας προς το Παλάτι της Πένα στην απέναντι κορυφή.
Μπορώ να μπω μέσα στη στέρνα;
Ναι. Η στέρνα είναι επισκέψιμη και προσβάσιμη μέσω μιας σύντομης σκάλας από τον διάδρομο των τειχών κοντά στον Βασιλικό Πύργο. Το εσωτερικό είναι δροσερό, αμυδρά φωτισμένο και με εντυπωσιακή ακουστική. Είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία του κάστρου όπου η τοιχοποιία είναι τεκμηριωμένα μεσαιωνική και όχι αποκατάσταση του 19ου αιώνα.
Είναι ακόμη καθαγιασμένο το παρεκκλήσι;
Το παρεκκλήσι του São Pedro de Canaferrim δεν τελείται πλέον τακτικά ως λειτουργικός χώρος, αλλά χρησιμοποιείται περιστασιακά για πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκθέσεις που διοργανώνει η PSML. Το εσωτερικό λειτουργεί σήμερα κυρίως ως ένα μικρό κέντρο ερμηνείας που παρουσιάζει ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Η φωτογράφηση επιτρέπεται στο εσωτερικό.
Τι βρήκαν οι αρχαιολόγοι στο κάστρο;
Οι ανασκαφές υπό την αιγίδα της PSML από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έχουν φέρει στο φως ισλαμικής περιόδου κεραμικά που αντιστοιχούν σε κατοίκηση του 9ου–10ου αιώνα, τα θεμέλια του μεσαιωνικού χριστιανικού οικισμού εντός των τειχών, σιλό για την αποθήκευση σιτηρών, μεσαιωνικούς ταφικούς τάφους που χρονολογούνται γύρω στις αρχές του 13ου αιώνα εντός και πέριξ του παρεκκλησίου του São Pedro, καθώς και ένα μερικώς ανακατασκευασμένο σιλό που εκτίθεται στο κέντρο ερμηνείας.
Υπάρχουν τέσσερις πύργοι και μπορώ να τους ανέβω όλους;
Τέσσερις επώνυμoi πύργοι διατρέχουν τον περίβολο των τειχών. Ο Βασιλικός Πύργος (Torre Real) είναι ο ψηλότερος και ο πιο φωτογραφημένος. Οι άλλοι τρεις είναι μικρότεροι γωνιακοί πύργοι κατά μήκος της κουρτίνας των τειχών, όλοι προσβάσιμοι από τον διάδρομο των τειχών μέσω σύντομων σκαλών. Η ανάβαση και στους τέσσερις προσθέτει περίπου 15 λεπτά στον τυπικό περίπατο.
Είναι περιφραγμένος ο αρχαιολογικός οικισμός;
Τα θεμέλια είναι ορατά από διαμορφωμένα μονοπάτια, αλλά οι επισκέπτες καλούνται να μην πατούν πάνω στις ίδιες τις αρχαιολογικές επιφάνειες. Η σήμανση της PSML οριοθετεί τη διαδρομή. Ο χώρος είναι ευαίσθητος — μεγάλο μέρος όσων διακρίνονται είναι οι κατώτερες σειρές τοιχοποιίας μεσαιωνικών οικιών — και η διάταξη των μονοπατιών προστατεύει τον ιστό του μνημείου, διατηρώντας παράλληλα τα θεμέλια σε πλήρη ορατότητα.
Τι είναι η Πόρτα της Προδοσίας;
Η Porta da Traição (Πόρτα της Προδοσίας) είναι μια μικρή κρυφή πύλη στο τείχος, που ιστορικά χρησίμευε για να βγαίνουν οι υπερασπιστές απαρατήρητοι κατά τη διάρκεια πολιορκιών — είτε για αγγελιοφόρους, είτε για αναζήτηση τροφής, είτε για αντεπιθέσεις. Η ονομασία ακολουθεί τη μεσαιωνική ιβηρική σύμβαση για τις κρυφές πύλες. Είναι ορατή από τον περίπατο του τείχους και επισημαίνεται στη σήμανση PSML.
Πρέπει να επισκεφτώ το κέντρο ερμηνείας πριν ή μετά τα τείχη;
Πριν. Το κέντρο είναι μικρό, αλλά προσφέρει την ιστορική στρωματογραφία — μαυριτανικό 9ου αιώνα, χριστιανικό 12ου αιώνα, ρομαντικό 19ου αιώνα — που κάνει τον περίπατο στα τείχη να αποκτά νόημα. Οι επισκέπτες που προσπερνούν το κέντρο και κατευθύνονται κατευθείαν στα προμαχώνα συχνά χάνουν αυτό που βλέπουν. Δέκα λεπτά στην αρχή της επίσκεψης αποδίδουν καρπούς στα επόμενα 90.